Sözlerinden geriye kalan... için için yanan kül,
Yürüdüğümde... koştuğumda.. benden dertdökül,
Senin İçinde mahşer meydanı.. nerde cezalı kul,
Bana neyi reva gördün? Nedir bu maktüle makul?
Zamanın olmadığı bir yerde , yalnızlık mıydı?
Kendi boyutumda başıma sıkılan gerçeklik miydi?
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,



