N.gvozdev Şiiri - Necmi Dayan

N.Gvozdev.

Bu uzun saçlı kısık gözlü iri boylu adamı tanımıyorum. Rus olabilir.

Hafta da bir canlı yayını var. Zamanım müsaitse
gitar resitaline konuk oluyorum. Bu yayına konuk olanlarsa bana el sallıyorlar selam filan veriyorlar ben de kendilerine selam verip el sallıyorum.

Müzık ruhun gıdasıdır.
Bir Türk olarak sadece ben yokum. Değişik ulusların insanları da bu resitale ortak oluyorlar.

N.Gvozdev sert iklimin insanı olsa da gülümseyen insanların istediklerini yorumlayan biri.

Ben de lise yıllarında.klasik gitar tıngırdatıyordum. Anlaşılan komşular rqhatsız olmuşlar. Annem de komşularla birlik olmuş.
Bırak o tıngırtıyı derslerine çalış demesi de boşuna değilmiş. Bir gün okuldan eve döndüğümde abim müzip müzip suratıma güldü. Anne ben gideyim artık dedi. Bana geldi
saçlarımı karıştırdı dersleri boşlama kerdeş.
Hadi eyvallah.

Odama gittim. Manzara iç açıcı değildi.
Gitar ikiye bölünmüştü...

NGvozdev şanslı.