bakışlarındı ütopyamda nakış nakış
öylesine biriymişsin gibi dargınım sana
oysaki ne sen alelade ne sevgim
onu seviyorum diyorsun,peki
al benden gözlerini,özgürleştir beni
aciz dolanır
tutmaz dizlerim
kalır aklımda gözlerin
boğulurum derinliklerinde
korkutur beni
gidecek olma ihtimalin
ay tenine bakmaya doyamam
yar sesini duymaya kıyamam
ellerinden tutmaya kıyamam
aşk teninde huzur kokar
on yedisinde çorak toprak
yürüyorum elimde kırgınlıklarım
kışın ayazı mıdır üşürüm
senden bir hatıra
bakar bakar dururum
kış ayazı bana hardır
beni tir tir titreten
sığmayınca yürek bedene
hatırlarım ışıkları gözlerinde
zifirime sızan ışık
aydınlığıma karışır
umutsuz anlar senle son bulur
kalamam buralarda
sokakları dar şehrin
mezar olur bana
duyduğum anda sesin
bana sen kokar daima
evet, senin eserin
bir fotoğraf karesinde
o güzel gözlerin
bana bakmaz nedendir
canın'mı yaktım sevgilim
bir rüzgardır umudum
sokak lambası altında bir gece
umutsuz, sessiz, çaresiz
gittiğin yere dönersin diye
beklerim seni yine
bir gece beklerim, her hece sen
üzersin beni sen
her bir sözün fikrimde
damla damla düşer gözümden
gözyaşı ve biraz sen
üzemezsin beni sen
bir hiçsin fikrimde
görülmemiş bir tonda
yıldızlarca gözlerim
ışığında pusulam
bilinmezliğine esirim
tabiidir çığlıklarına
serilir mai benliğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!