Müzeyyen Şiiri - Tayyip Ağdaş

Tayyip Ağdaş
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Müzeyyen

Yazıma neyle başlayacağımı bilemedim.
Uzun zaman oldu, hayatıma kimseyi almadım.
Bakıyorum da özler olmuşum, hayatımda hiç olmayan birini.
Daha önce hiç tanışmadığım, hiçbir görmediğim birini.
O hayallerimdeki Müzeyyen’i tanımak isterim artık.
Deli dolu bi kadın kendisi, korkusuz.
Cesareti güzelliğinden fazla.
Susarak, bakarak, gülerek ve ağlayarak anlatan Müzeyyen isterim artık.
Eski şeyleri seven antikacı, rakıyı bile sûrahiyle koyan bir kadın düşlerim.
Koltuğunda bağdaş kurup, gece lambasının yanında kitap okuyan bir Müzeyyen’i düşlerim.
Deli gözleri olan, çakmak çakmak bakıp içime; korkuyu endişeyi salacak bir kadın isterim.
Yeniden, ya bişey olursa korkusuyla yaşamak isterim artık.

Yeniden sinirlenmek isterim artık.
Yeniden neşelenmek isterim artık.
Yeniden ağlamak isterim artık.
Yeniden sevmek isterim artık.

Üç yıla dayandı kimseyle olamadım.
Bir müzeyyen tutturdum ki, bulamadım.
Çok güzeller tanıdım ki, sevemedim.
Ben Müzeyyen’i ararım, hala bulamadım.

Tayyip Ağdaş
Kayıt Tarihi : 22.9.2019 03:41:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Hikayesi:


Uzun zamandır ilişki yapmayan yalnız yaşayan bir adamın, hayalindeki kadına duyduğu aşkı kaleme alıyor ve bu Müzeyyen’i birinin yerine koymak istiyor

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!