Emekli personeldir adımız,
Suçlamak değil muradımız.
Yoktur artık soranımız,
Hani bizi unutmayacaktınız.
Bizler emekli olurken,
Baba oğlunu kucağında götürüyor,
Tedaviye gücüm yetmedi diyor,
Öksüz yavruma sahip çıkın diyor,
Hasta insanları görmezden gelmeyelim.
Başka bir anne diyor ki ben bitiyorum,
Ben bilmezdim ki bu kadar çoklar,
İnstegram'da gördüm çaresizliğini,
Polis, asker, kadın, erkek, çocuklar,
Hepsi de haykırıyorlar ümitsizliğini.
Bir kadın pat pat vuruyor yavrusuna,
Gökyüzüne bakarak yaşamak,
Unutma, artık o devir geçti.
Cumhuriyet bilinçli insan ister,
Her konuda tedbirli olacaksın.
Kırk küpte bir bulunuyor,
Devletten kredi alıp,
Yıllar yılı ödemezsin.
Çeşitli bahaneler bulup,
Devlete ihanet edersin.
Bunca yıldan sonra gelip,
İyileri daima destekleyeceksin,
İyilerin çoğalmasına yardım edeceksin.
Kötülerin cezasını keseceksin,
Herkese hakkını vereceksin.
İyilik dünyaya hakim olacak,
Verdiğin bunca nimetlerin,
Mucize olarak yarattığın benliğimin,
Bu mükemmel vücudun, ayakların, ellerin,
Hesabını nasıl vereceğim ALLAH’ım (C.C) .
Mehmedim vatan için şehit düşerken,
Yitirdim ben gonca gülümü,
Yaktı yandırdı bizi ölümü.
Kimse anlayamaz ki üzüntümü,
Hiç kimse kurtulamaz ecelden.
Hasretiyle ağır yaralıyız,
Gözümüz yollarda kaldı,
Hasretin içimizi yaktı.
Sensizlik bize firak’tı,
Hoş geldin Ya Ramazan.
Yılda bir kere gelirsin,
Çıplak geldin dünyaya,
Neyin vardı doğduğunda.
Can bedenden ayrılacak,
Vaden tamam olduğunda.
Dünya fani dedi Rab’bimiz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!