Kemaline erdim artık yaşımın,
Son demleridir belki hayatımın,
Rab’bimle baş başa kalacağım,
Rızasını kazanmaya çalışacağım.
Dünya nimetleri gelip geçiciymiş,
Benden bir yaş küçüksün,
Beraber büyüdük dünyada.
Şimdi felçli oldun yatıyorsun,
Sanki rüyadayım rüyada.
Annem hastanede yatıyor,
Dünya bir imtihandır,
Allah’a (C.C.) kulluk için geldik.
Her verilen emanettir,
Kulluğun başı ibadettir.
Dünyaya imtihan için geldik,
Hangimiz daha iyi iş yapacak?,
Hangimiz kötü iş yapacak?,
Bilmeyiz sonumuz ne olacak?.
Rab’bimiz şöyle buyuruyor;
Bir patron yanındaki işçisine,
Bir miktar fazla para verir.
İşçi akşam eve giderken,
Bir dilenciye para verir.
Dilenci kendisine yiyecek alır,
Çocukluk günlerimiz bu,
Köy hayatı yaşıyoruz,
Kardeşim bir yaş küçüğüm,
Çamaşır teknesinde sallanıyoruz.
Kardeşim salıncağa oturuyor,
Kainatta her canlıya,
Belli bir görev verilmiş.
Görevinin dışına çıkmazlar,
Onların kodlarına işlenmiş.
Öyle bir düzen kurulmuş ki,
Hastane kapısında beklerken,
Sanki kalbim duracaktı.
Senin doğduğun gün,
Evimizde çiçek açtı.
Çocukluğunda çok güzeldin,
Müslüman iyiliği emredecek,
Kötülükten vazgeçirecek.
Nerede bir kötülük görse,
Onu eliyle düzeltecek.
Eğer eliyle düzeltemezse,
Devletten kredi aldın,
Bir güzelce harcadın.
Ödeme zamanı geldiğinde,
Derhal İstanbul’a kaçtın.
Ömür boyu kaçacaksan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!