Tutturmuşuz bir "mutluluk oyunu" diye..
Nereye kadar?
Yahu mutsuzlukta, mutluluk kadar önemli, güçlü ve de gerekli bir duygu değil mi?
İnsan duyguları ile yüzleşmekten niye kaçar ki?
Sürekli, mutluymuş gibi kahkahalar savurarak, üzerini örtmeye çalıştıklarınız ile yüzleşin bence. Hem bunu zaten iyi yapamıyorsunuz, yani beceremiyorsunuz. Gözleriniz sizi ele veriyor. Bir yerde kaçak olduğu, çok belli oluyor. Yani testi sızdırıyor.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta