Kurumuş dallarımda açan yapraktın.
Fakat sen de bensiz kıraç bir topraktın.
Sen, benim etimde yaşayan tırnaktın.
Eğer gidersen mezarda yanacaksın.
Hani biz birbirimizle barışıktık!...
İkimiz de deliler gibi aşıktık.
Ve birbirimizin yoluna ışıktık.
Sen de yalanın zehrine banacaksın.
Bir yalana beni ziyan edeceksin.
Tertemiz dünyamı talan edeceksin.
Bir gün kendin bile isyan edeceksin.
Gidersen bir vefasıza kanacaksın.
Kırlarda bir arıydım, sen de çiçektin.
Koca bir yalanken, benimle gerçektin.
Solmaktaydın ve kendinden geçecektin. Mutluluk kendi gelir mi sanacaksın?
Rıza Akbulut
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 04:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirinizi kaleminize saygı duyarak okudum..Terk edelmişliğin ardından içsel yıkımı güzel bir şekilde anlatmışsınız...Sitemi ve hafif tehditkar bir hüznü dile getiren dizelerle anlatım daha da güzelleşmiş... Finaldeki soru ise şiirin en acı noktası: “Mutluluk kendi gelir mi sanacaksın?” Cevabı zaten bütün dizelerinize yayılmış...Keyifle okuduğum severek yorum yazdığım şiirinizi tam puanımla kutluyorum...Kaleminiz daim, ilhamınız bol olsun...Saygılarımla...
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
TÜM YORUMLAR (2)