Nasıl Mutluluğu buldun mu hüzünde,
Şafak söktü, perde kalktı mı gözünde
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




kim diyebilir aşk uzaktır hüzünden diye?
kim görmüş hakikati perdesiz gözlerinde?
ne şafaklar ne umutlar yiter mutluluk peşinde...
ve hakikat dillenir, kadının yüreğinde:
hüzün mutluluk, mutluluk hüzündür diye...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta