Üzeri mertekli
eski bir köy evinde
akşam ayazına rağmen
bir aile sıcaklığında yapılan
sıradan sohbetlerde bıraktık
mutluluk dedikleri şeyi...
Duyduğumuz oldu
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Teşekkürler...
İşte resmi yapılamayacak bir 'mutluluk' daha...
kaleminize sağlık...
Gece gece akıcı güzel bir şiir okuttun ellerine yüreğine sağlık dostum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta