Mutluluk
Serpildi yağmur misali toprağa
Bağrına bastı efsunlu suyu
Salıverdi göğe içindeki acıyı
Şahlandı artık mutluluğun tayı
Gündüzün son, gecenin ilk saatine
Yılın en güzel akşam, sefası
Yâd etti eski, yenilerini
Umut oldu aciz gönüllere
Aldanır zamanın görkemli ışıltısına, kalp
Tan yerinin ağarmasıyla hissetti
Bağrındaki efsunlu suyun yetersizliğini
Işıltılı huzuru kayboldu günün
Ambardaki buğday taneleri gibi, AŞK şimdi bekleyişte.
Nedensiz tebessümleri arar yüz
Mutluluk saçan insanları getirin bana
Mutluluk ateşimi harlayan rüzgarlı mevsimlerde..
Kayıt Tarihi : 10.10.2016 18:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!