Mutluluk Şiiri - Osman Hikmet Anık

M U T L U L U K

Bazen bir ışıktır gözde mutluluk,
Mutluluk yüreğe sevidir bazen.
Sevgidir-ilgidir kalbe mutluluk;
Mutluluk masalın devidir bazen..

Bir resimdir bazen, palette fırça,
Gönülde bir köşktür, camları sırça,
İnsanı etse de 10 bin 100 parça;
Mutluluk enginde gemidir bazen.

Acısa yüreğin, gitse aşığın,
Gözünde fer bitse, sönse ışığın,
Sofrana konulan iki kaşığın,
Bu umut şehrinin cem'idir bazen.

Mutluluk evlattır; Sakınacağın,
Mutluluk şevkattır; Dokunacağın,
Mutluluk ışıktır hep yakacağın,
İçtiğin çayının demidir bazen.

Güneştir ömrüne sıcak-sımsıcak,
Mutluluk gönlüne yıldız olacak,
Bazen seni saran sıcak bir kucak,
Duygu bombasının pimidir bazen.

Bazen senin için dizilen şiir,
Bazen aşkı için ezilen şair,
Bazen kulaç-kulaç yüzülen nehir,
Mutluluk hayatın imidir bazen.

Denizine sahil-koydur mutluluk,
Doğruya verdiğin oydur mutluluk,
Sana bir Ata’dır soydur mutluluk,
Sevda yarasının emidir bazen.

Mutluluk rakıdır, ısıtan kanı,
Mutluluk erdemdir, çok iyi tanı!
Mutluluk herkesin ciğeri-canı,
Attığın oltanın yemidir bazen.

Süregelen ömrün her durağında,
Ustada ararken bul çırağında!
Bazen de namerdin ağ–tuzağında!
Yüreğin çayırı – çimidir bazen.

Umutsuz yarına adak umuttur,
Hazin-hazin çalan çalgıdır uttur,
Osmani’ye saray-köşktür-konuttur;
Ruhuna tembihtir-emidir bazen.

09.01.08 -11.00 - Kayseri