Yol çıkınca her sabah,
Bulutlara selâm ver.
Taşlara, kuşlara,
Atlara, otlara
İnsanlara selâm ver.
Ne görürsen selâm ver.
Sonra cebinden çıkarıp aynanı,
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




insanın kendisi ile barışık olması bu şiirden daha güzel anlatılamaz
Özellikle parke taşları arasındaki ,yılmaz otlara selam vereceğim,
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta