Mutluluk 2 Şiiri - Özcan Kurt

İnsan çiftci, başı çift öküz çeker,
Sürer, eker, biçer, büyütür, besler,
Toprak cömert bire on, yüz, bin ekler,
Kimi varlık, kimi yokluk içinde,
İnsan mutsuzdur, debelenir durur..

Derim can, çok mal seni, mutlu etmez,
Tamah gelir daha çok, yeter demez,
Kadir: esirger, kırmaz esirgemez,
Kimi yağmur sel, kimi çöl içinde,
İnsan kanaatsiz, söylenir durur..

Dünya haz kuyusu, horozlu şeker,
Kanadı değen ondan, ne kadar yer,
İstedikçe tat hep, içine çeker,
Kimi acı, kimi hoş, bal içinde,
İnsan hırslıdır hep, devinir durur..

Sen o iki öküzü, çalış eğit,
Haz, arzu çeker, şükür dengede tut,
Çok söyleme vazgeç de, kimini yut,
Kimi saray var, kimi yal içinde,
İnsan öğrenir hep, sınanır durur..

Harap ehli insan sen, kalma dünde,
Dersler bul takılma sen, geçmişinde,
Yarın meçhul gurban, her şey şimdi de,
Kimi kin, nefret, kimi gam içinde,
İnsan kaybolur, hep aranır durur...

Can, kendini varlıkla, etme kıyas,
Mutluluk sana özgü, hep sana has,
Kimi derya içinde, hastadır yas,
Kimi susuz, kimi hoş, tas içinde,
İnsan unutur, hep ağlanır durur..

Olsun da, olmazsa, etme, çok inat,
Bütün resim, yansır, zamanla, sabret,
Hoşgörü, sevgi, saygı, güzel haslet,
Kimi karnı tok, kimi aç içinde,
İnsan acı ile, dağlanır durur...

Sen dur da sözümü, öğüt anlama,
Ömrün geçer gider, koşup arama,
Çaba ile yaşam, günü kaçırma,
Kimi ak parlar, kimi, loş içinde,
İnsan ümit ile, karlanır durur..

Özvecan'ım, bunlarda kıldı karar,
Bir amaca tutun, illa ki ayar,
Eş, dostun, huzuru, olmalı miyar,
Kimi var da yok, kimi pas içinde,
İnsan savrulur, hep yakınır durur..