Mutluluk 1 Şiiri - Ahmet Genç 2

Artık sokak lambaları gölgemden,
Yollar ayak sesimden tanıyor beni.
Hep bir umutla gittim
Leylekli Park'a,
Belki buluşuruz diye.
​Biriktirdiğim ne kadar hasret sözü varsa,
İçimden kaç kere tekrarladım
Sana söylemek için.
Gelmedin; söyleyeceklerimi
Senin yerine sessizce dilenci kadına söyledim.
​Meğer ne çok şeyler kaçırmışım ben...
Bir çöp kutusunu ekmek kaygısı için karıştıranların mutluluğunu,
Simitçi çocuğun bir simit satabilmek için gayretini...
​Mutluluk koşmakla, yürümekle olmuyormuş.
Mutluluk;
Bir uğur böceğinin parkta seni beklerken,
Ansızın gelip avucuna konması gibiymiş.
​Ben artık ellerim havada,
Uğur böceğimi, seni bekleyeceğim.
​