Mutlu Et Beni Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Sen kendi duygularına düştün yenik,
Bu yüreğimde açtın koca bir gedik.
Söyle gülüm, neden yaraladın beni,
Şimdi nasıl kapanacak kara delik.

Ben seni ettim, bu kalbimin baş tacı,
Sen verdin dünyada bana sonsuz acı.
Nasıl iyileştireceğiz yarayı,
Bulunmadı bu ihanetin ilacı.

Uğruna bu dünyamı ateşe attım,
Bir ömür hayalinin peşinden koştum.
Ben seni kalbimin baş tacı yaptım,
Gecelerde senin aşkın ile yandım.

Ben seni bu gönlümün yoldaşı yaptım,
Her gece adını bu dilime kattım.
Ben seni severken kendimi unuttum,
Sevgilim ben seni derinden sevmiştim.

Ben sana ömrümü, sevdamı verdim,
Her gece adını dilimde gezdirdim.
Ben senin hasretini bile sevmiştim,
Sen beni incittin, ben yine de sevdim.

Uğruna nice hayallerden vazgeçtim,
Sen beni unuttun, yine seni seçtim.
Ben sana kalbimin kapısını açtım,
Ben aşkından kayboldum, kendimden geçtim.

Ne kadar kırılsam da, yine de sustum,
Ben her giden umudun ardından koştum.
Senin bir gülüşüne dünyalar sundum,
Ben seni severken kendimi unuttum.

Ben seni severken sen beni yaktın,
Bir ömürlük sevdayı küle bıraktın.
Ben sana kalbimi, bu ömrümü kattım,
Sense benim içimde bin yara açtın.

Ben sana bir bahardım, sen bana hazan,
Gözlerim yaş dolu, bu yüreğim viran.
Söyle güzel gülüm, kim oldu kazanan?
Ben seni severken, sen oldun bir yalan.

Sen beni soldurup karanlığa attın,
Bir zaman güldüren gözümü ağlattın.
Ben seni bu kalbimin eşi yaptım,
Sen bir veda bile etmeden bıraktın.

Ben seni aşk bildim, sen beni tükettin,
Ben ömrümü verdim, sen silip tükettin.
Gülüm, ben seni bütün kalbimle sevdim.
Sen bir hiç uğruna sevgimi bitirdin.

Ben seni aşk bildim, sen beni tükettin,
En güzel düşlerimi alıp da gittin.
Bir zaman uğruna dünyayı verdiğimdin,
Şimdi yabancı gibi terk edip gittin.

Bir zamanlar sendin, mutluluk getiren,
Şimdi sensin düşümü yerle bir eden.
Ben seni bu ömrümce sevecek derken,
Sen oldun sevdamı paramparça eden.

Ben sana ömrümü, bu gönlümü verdim,
Her şeyden vazgeçip uğruna gittim.
Sense kendi korkuna yenilip gittin,
Ben bu aşk uğruna kendimden geçtim.

Ben seninin yıllarca kahrını çektim,
Uğruna tüm hayallerimi tükettim.
Sen korkup kaçarken bu büyük sevdadan,
Bende kendi içimde bin kere bittim.

Şimdi dönsen bile eskisi değilim,
Kırılmış kalbin eski hâli değilim.
Gülüm, sen benim en güzel hayalimdin,
Şimdi ben senin hiçbir şeyin değilim.

Bak güzel gülüm, boş kaldı bu ellerim,
Sen sevdamı kırdın, ben hâlâ severim.
Gözümde yaş kaldı, yüreğimde acı,
Kendi yaralarımla baş başa gezerim.

Yapacak bir şey yok, sen gitmek istedin,
Bir zaman sevdiğin bu kalbi terk ettin.
Ben seni ömrümün baş tacı bildim,
Sense ardına bile bakmadan gittin.

Ben sana dünyamı, bu gönlümü verdim,
Her şeye göz yumup ölesiye sevdim.
Sense kendi korkuna yenilip gittin,
Ben bu aşkın uğruna kendimden geçtim.

Git artık sevgilim, yolun açık olsun,
Bıraktığın yerde bu kalbim mahvolsun.
Ben seni çok severken sen beni yıktın,
Bir ömür sürecek acı benim olsun.

Ne sana sitemim var, ne de bir sözüm,
İçimde kan ağlar, gülmez artık yüzüm.
Sen gittin gideli karardı gündüzüm,
Bir daha dönsen de değişmez bu özüm.

Ayrılmanı anlarım, zorla sevilmez,
Tek taraflı bitince, acılar dinmez.
Ben hâlâ severken sen nasıl vazgeçtin?
Bu aşk benim içimde bir ömür bitmez.

Sensizliğe dayanmıyor bu yüreğim,
Her gece adını sayıklar ellerim.
Bu ayrılığı kabullenmiş olsam da,
İçimde kanıyor yarım kalan sevgim.

Ben sana ne kızgınım, ne de kırgınım,
Sadece üzgünüm, sensiz kaldı yanım.
Aşk iki kişilik, bilirim sevgilim,
Hâlâ seni çekiyor benim canım.

Gel, tüketmeyelim ömrümüzü yalnız,
Kalmayalım bu genç yaşta aşkısız.
Sevgilim, ikimizede olur yazık,
Gelde beraber yaşayalım hatasız.

Ne olur, biz tutalım elimizi,
Sevdayla saralım kırık gönlümüzü.
Gururu bırakalım, silelim hüznü,
Aşkımız kurtarsın yine ikimizi.

Gel sevgilim, kiralayalım bir kayık,
Alalım yanımıza birazda azık.
Mavi denizde sevişip oynaşalım,
Yine olalım birbirimize aşık.

Gel, tut bu ellerimi, bırakma beni,
Sensizlik her gün biraz bitirir beni.
Daha söylenmemiş çok sözlerimiz var,
Gel, yeniden eskisi gibi sev beni.

Gel dönelim gülüm aşka, geç olmadan,
Gel, sarıl bu boynuma, bitsin bu hicran.
Hasretle yanmayalım biz, ayrı ayrı,
Bir ömür yetmez ki, bu sevdaya inan.

Ne sen bensiz yaşa, ne sensiz kalayım,
Aynı hayale yeniden bağlanayım.
Bu gençlik geçip gitmeden elimizden,
Barışalım gülüm biz, bayram yapayım.

Hiç görmedim sevgilim, böyle bir keder,
Kalmadı bende ardan, gururdan eser.
Geberiyorum aşksızlıktan, her gece,
Dön gel artık, bu kadar yalnızlık yeter.

İçimde sensizlik, derinleşir gider,
Sensiz geçen günler zehirdende beter.
Ne olur duy artık, kalbimin sesini,
Dön gel sevgilim, sensizlik nefes keser.

Dönde gel artık, yeter, bitsin bu hasret,
Sensizlik gönlümde bitmeyen esaret.
Gururum da sustu, tükendi bu sabrım,
Et beni sevgilim, artık bir ziyaret.

Ne olur güzel gülüm, duy artık beni,
Bir başıma bırakma, tüketme beni.
Gel de yeniden doğsun içimde bahar,
Gel de eskisi gibi mutlu et beni.