Mutlu Alkan Şiirleri - Şair Mutlu Alkan

Yağmur ki her bir damlası rahmet;
Rabbim, hikmetine asla sual sorulmaz
Sen verirsen eğer ki önünde durulmaz
Sen vermezsen de damlası bulunmaz

Yağmur ki her bir damlası bereket;

Yakışmaz Müslüman'a çalmak çırpmak
Yakışmaz harama yaklaşıp göz kırpmak
Yakışmaz asla incitip de gönülleri kırmak
Yakışmayanı yapma asla yakışanı varken

Yakışmaz Müslüman olana, yapmak hile

Yaşı yok ölümün, bir an ötede bekliyorken bizi
Bizler ise devam ettiriyoruz dünyalık takibimizi
Nefsimizdir düşmanımız, iyi bilelim rakibimizi
Ölüm hak, ölüm gerçek, bir parça kefendir vaat

Ye, iç, yat, kalk, nefis atının dizginleri boşalmış

Yanıyorum yalancı baharlara aldandığımıza
Dondu kaldı dalında körpeden çiçeklerimiz
Ya da yeniden kış geldi ılık baharlarımıza
Kursağımızda kaldı hepten emeklerimiz

Aldatan bizden değildir biliyorum aslında

Seni görünce bahar geldi sandım
Halbuki daha kışın ortasındaydım
Yanmam kimse için derdim bir an
Derin bakışlarına, gözlerine yandım

Tutuldum ay gibi, güneş gibi kaldım

Yalnızsın insanoğlu, yalnızsın
Sanma ki senindir dokundukların
Düşersin, bağırırsın, duyuramazsın
Kalabalıklar içerisinde yalnızsın

Yanmışsın insanoğlu, yanmışsın

Yalnızlık, kalabalıkların içinde kimsesiz kalmaktır
Derin düşüncelere kapılıp, düşünerek kaybolmaktır
İğne atsan yere düşmez denilen yerlerde olsan bile
Yalnızlık dediğin, varlıkların içerisinde yok olmaktır

Yalnızlık, insanların değil insanlığın olmadığı yerdedir

Bıçak geldi ve de kemiğe dayandı
Uyuyan tüm hücreler bile uyandı
Her şey ortadaydı her şey ayandı
Ama kurunun yanında yaş da yandı

Yapılanların kitapta hiç yeri yoktu

Umudu olmayan âşık dağı, taşı deşmez
Yıllanmış yaralarım merhemle iyileşmez
Bahtıma sitem etmek haddime düşmez
Kısmetim vefasız bir yâra düştü

İnsanoğlu güler de ağlamaz avutulurken

Sevgiye saygıyı öğretti bana kırk yıllık ömür
Saygı olmazsa sevgi de yaşayamaz ve ölür
Aşk için bir lokma binlerce parçaya bölünür
Bırakıp giderdim ama yâr gözlerin olmasa

Bekliyorum kuş uçmaz kervan geçmez yerde