Mutlak Gerçek Şiiri - Kasım Kobakçı

Mutlak kural budur, şaşmaz koca devran,
Gerçek olan tektir, bitmez ulu kervan,
Her şeyi kuşatır bu sarsılmaz ferman.
*
Aklın sınırını çizen keskin pergel,
Karşına dikilir aşılmaz bir engel,
Ne kadar kaçsan da bu mutlak güce gel.
*
Doğrunun peşinde yavaş yorul yavaş,
Yanılgı biterse başlar büyük savaş,
Hakikat yolunda dökülür kan ve yaş.
*
Kesinlik ilkesi asla taviz vermez,
Kör olan gözler bu ince sırrı görmez,
Sağlam düğümleri hiçbir insan çözmez.
*
Aklın aynasında pırıl pırıl berrak,
Sarsılmaz temeller atılır hep mutlak,
Şüpheyi içinden söküp kökünden yak.
*
Çelişki denilen zehri kustur kesin,
İraden çelikten kılıç gibi kessin,
Bırak hakikatin rüzgarları essin.
*
Sonsuzluk ipine tutun ve orda kal,
Bulanık sulardan uzaklaşıp yol al,
Gerçeğin sunduğu derin uykuya dal.
*
Kurallara bağlı düzgün bir işleyiş,
Bozulmaz dengeye şaşırır her biliş,
Kusursuz olmaktır soylu bir direniş.
*
Kararlı adımlar atar koca hayat,
Zihni bulandıran her şey çürük bayat,
Sabit olan güçle eserleri yarat.
*
Her şeyin temeli sarsılmaz bir kurum,
Değişmez olgular yaratır tek durum,
Doğrunun üstüne yapılır son yorum.
*
Çelik bir inançla örülen bu duvar,
Eğilmez, bükülmez, sonsuzluğu tutar,
Boşluğa düşmeden hakikati yutar.
*
Hakikat yolunda hemen ilerleriz,
Biz mutlak kuralı bilen bilgeleriz,
Bizler gerçeğin önünde eğiliriz.
*
Hakikat parlayıp çıkar o aradan,
Şüpheler silinip düşerken sıradan,
Gerçekler fışkırır o coşkun pınardan.
*
İplerin ucunda sarsılmaz dolunay,
Sabit bakışlarla seyreder dev uzay,
Mutlak gerçek budur, kuralı ruha yay.