Ey gönül cömertlik, ikramdan yana,
İyiyi kötüden süzmesini bil.
Çaresizin hali yansırsa sana,
Onun iç yüzünü sezmesini bil.
Yokuşları geçip, dağları yarıp,
Aklım fikrim çukurda, beynim sıfır rakımda,
Hayatım baştanbaşa, çözülmez bir kör düğüm.
Bedenim hasta şimdi, her tarafım bakımda,
Bütün renkler silindi, gönül bahçem gördüğüm,
Derinden bir sessizlik, tam da alın şakımda.
Her eşyanın, kabzasında bulunduğu kimsedir,
Madde ile manada, olan cümle cinsedir.
El-Kâbız dürdüğünde, hiç kimse engel olmaz,
Onu saçıp yayarsa, hiçbir ihtiyaç kalmaz.
Hiçbir büyük ölçünün, kavraması imkânsız,
Kibriya örtüsüyle, tek benzeri olansız.
“Yerlerde ve göklerde, büyüklenme onundur”
Emrine ram olarak, tazim ise kulundur.
“Bilinmek’lik sevgisi” halk etmeye nedendir,
Bizatihi kendinden, her şeyi var edendir.
Asla atıl durmayan, devamlı aktif olan,
Takdirle tasarlayıp, eskimez sistem koyan.
Yarattığı her şeyin gıda sistemlerini,
Beslenme tarzlarını, beden istemlerini.
Buna göre rızkını, düzenle tanzim eden,
Kıvamında tavında, belli ölçüyle veren.
Mülayim ve yumuşak, güzelliği derinden,
Nazik ve mütenasip, göz kamaşır ferinden.
Zorları kolaylayan, kırıkları onaran,
Güzelliğe bezeyip, nakışlayarak saran.
İnsanla muradının, nesneyle nesnelerin,
Aralarına engel, koyandır her birinin.
Var oluştaki gaye, düzeni bozulmasın,
Muradının üstüne, başka murat konmasın.
Cömertliğin kaynağı, azametli şerefli,
İzzetlerde ikramda, nimetlerle sebepli.
Gönlü zengin olanın, kendisini övdüğü,
Buna karşın onunda, pek ziyade sevdiği.
En kısa zamanda ve en iyi bir surette,
Aracısız icabet edendir, hem sirette.
Her hangi bir şeylerin peydasına veçhile,
Gereken, gerektiren, lazım gelen vesile.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!