Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

YOKLUĞUN BİR GARİP
VARLIĞIN BAMBAŞKA
DÜŞENLER ANLAR ANCAK BÖYLE BİR AŞKA...
YILLARDIR BEKLERİM HEP,
SEVMEK NASILDIR ACEP?
SEVGİLİ SENMİŞSİN MEĞER,

Dolaştı ömrüm kördüğüm oldu,
dolaşacak tüm yerleri,
Zannetme bilmiyorum,sayacağın yerleri...
Her adımım bir ülke,
Her gözyaşım bin çile,
Bana masal anlatma

Şu dünyaya gelen kişi,
Her hüneri bilen kişi,
Ölümdür yaşamın eşi;
Niye bunu bilmez isen?..

Gözlerinde körlük mü var?

Zamanı vardır elbet,
Sonsuz zannedilse de beylik,
Birden bire öyle tekme yersin ki
Oluverirsin küfelik...

İstanbul'u hiç görmedim
Gezmedim kaldırımlarında;
Vefa denen bir semt varmış
Sende olmayan hani;
İstanbul'un Vefa'sında oturmak
Vefalı yapmazmış

Yalancıdır hep aynalar

Gir kalbime gör kendini

Gerçek yüzün bir bende var

Farzet ki iki yabancıyız bu şehirde,
Birbirimizi tanıyamıyoruz artık...,Elleri el üstünde tutup,
Büyüklerini hiçe sayan,
Yani,kendinden olanlara aldırmayan
Seni sevenlerin gururunu kırıp
Yerin dibine sokan...

Neye ümit bağlasam
Yıllar aldı götürdü
Bu kahpe dünyaya
Neden güvendim bilmem
Kurduğum hayalleri
Çöpçü gibi süpürdü...

Aşk yarası ağırmış, ölümden bile;
Her gün ayrı bir dert, ayrı çile,
Yaşasam mı, ölsem mi bilemiyorum;
Senden ayrı kalmak ölümmüş sanki
Hayalin de silindi gözlerimden;
Sandalım küreksiz gidiyor bir

Yalnızlar meyhanesinde
Avuturken kendimi
Arkadaşsız tek başıma;
Sendin sadece gelen aklıma,
İçtiğim her yudum sana olan özlemdi
O kadar yalvardım da sana