Mustafa Kuz Şiirleri - Şair Mustafa Kuz

Ağlayan sonunda güler dediler
Çok ağladım da gülmek neden gelmedi,
Sonu yok,baştansa belli
Sorarsan eğer doğuştan beri
Kim bilir ne zaman hangi yerde
Son nefes çıkacak bilinmezlerde

Hiç yağmur yağmasa da
Ben hep böyle sırılsıklam,
Hiç zoruma da gitmez böyle ıslanmam;
Varacağım yere keşke
Tek parça ulaşsam,
Sevdiklerim özlemiştir belki

Ben hep tuttum da sözümü
Sen sildin hep çözümü
Bıraktığın günden beri
Ne ölüyüm ne diri,
İnan hiçbir şey
Avutmuyor beni;

Sadrazam Hamamda

Günlerden bir gün
Hamama gideceği tuttu,
Sadrazam hazretlerinin
Bir yanında birinci veziri

Yapma çiçekler,
Kokusuz,belli ki sahte,
Yapma bedenler;
Dokusu sahte...
İskambil kentler,
Yapısı sahte,

Şairim
şimşek şekillerini şiirlerimin
caddelerde ıslık çalarak
kazırım

Sakın ol söyleme derdini;
Bir iken bin olur,
Adaletse hiç arama,
O cürmün cehennemde
Bir hiç gibi
Kavrulur...

Sanma bu devran böyle
Sonsuza dek kalacak,
Ararken seni adım adım
Ben bulamam belki ya
Ah'ım seni bulacak...

O kadar dilek tuttum ki
Yıldızlar kayarken,
Maalesef hiç biri tutmadı;
Acaba niye?!
Şimdi gökyüzünde hep gözüm,
Ay ne zaman kayacak diye...

Gerçek Dost Dediğin Böyle Olmalı

Genç adamın biri,
Dermiş babasına her gün;
‘Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi’
Baba, itiraz eder,