Dalından düşen çiçek misali
Yerlerde bulurum kendimi
Tükenince hayallerim
Son yağmur damlası
Nasıl kaybettirir güneşte kendini
Nedenler niye sorulur
Neden diye
Hep olumsuzluklarımı
İşaret eder
Haklılık payı var mıdır?
Bazen bu nedenlerin
Küsmüşsün anlaşılan
Tavırlarından belli
Neydi arzuların,istegin
Nesen biliyorsun
Ne de ben.
Düşündüm durdum,hayatı
Kendi pencerem den
Günlerinden bir gün değil
Nefes aldığım her dem
Nasıl gülünür,nasıl ağlanır
Gitti yine hayat pastasından
Bir dilim daha,güneşin batışı ile
Karanlıklar gece boyu dolaşacak yüregimde
Kabuslar gece boyu,sabah oluncaya dek
Gün batımı akşam,gün doğumu sabah
Güneş battı işte akşam
Çöktü karanlık olanca gücü ile
Ortaya ve yüregime
Yüregim de ki karanlık
Percinleşmiş oldu
Ta sonradan gelecek sabaha kadar
Dertler başa,dertler başa
Kör olan dertler başa
Vursa kendi kendini taştan taşa
Başa gelmeden ulaşa taşa
Dertler banadır dertler bana
Yorgunum canım
İnan öyle yorgunum ki
Ağrıyor her tarafım
Sızlıyor kemiklerim
Zonkluyor başım
Düşünemiyorum hiçbir şeyi
Yetmiyor nefesim
Derinlerden çıkan bir ah
Yılların acısını silmeye
Yeter mi bilmem
Yılların izini silmeye
Dayanamam ayakta, kalamam,yıkılırım,yıkıyorsun
Ezilmem mi bu agırlık altında,beni kim sanıyorsun
Bir garib kul işte,ne istedigini biliyorsun
Bu alemde bir ben mi kaldım,azametle üstüme geliyorsun
Taş'ın zaten beynim oldu,taşa döndüm her zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!