Mustafa Erol Şiirleri - Şair Mustafa Erol

(Manavgat Şiirleri)

Deva Manavgat

Etrafında iller; Isparta Konya.
Deniz dağ ve hem de, ova Manavgat.

Dualar Devadır

O gün ağlarsa,
Sevdiklerin değil,
Seni sevenler ağlar.
Gömülmek için götürülürken mezara.

Erkek ve Kadın

Ne zaman duysam ben üstünlük sözünü.
Derim ki, niçin bilmez insan özünü.

Erkek de insandır, kadın da insandır.

Ne miskinlik ne de tembelliktir kanaat.
Kanaat ki öbür âleme açar kanat.
Şükretmektir kanaatin kısaca özü..
Kanaatle bambaşka güzeldir kâinat

Mustafa EROL

Özür dilenen kişi, lütuf görmüştür.
Dileyen, erdemine erdem örmüştür.
Karşılıklı erdemli olanlarsa,,,
Hayat boyu hep mutluluk sürmüştür.

Mustafa EROL

ÇOCUKLUK YILLARIMIZ

Ne Affan Dede kaldı,
Çocukluğumuzu bize satacak.
Ne de yaşıtlarımız.
Bize o günleri hatırlatacak....

Çözemedim-Çözemiyorum

Uzak mıdır, yoksa yakın mı kalbin?
Çözemedim, seni çözemiyorum.
Kırgın mıdır, yoksa sakin mi kalbin?
Çözemedim, seni çözemiyorum.

Bu Gönül

Aşk en büyük acı, der büyükler hep.
Aşkın acısından, yılmaz bu gönlüm.
Kutsal oluşudur, çekmeye sebep.
Aşktan başka derman, bulmaz bu gönlüm.

Bu Sevgiyle Öleceğim

Ne söylesem anlatamam.
Eğer anlamaya niyetin yoksa senin.
Ama kalsam da bir et ve bir deri.
Kalmasa da dizlerimde derman.

Bulamam ki Ben

Neşe kaynağısın, sendedir huzur.
Senden başkasında, bulamam ki ben.
Yer beni sensizlik, hep vızır vızır.
Sensiz asla mutlu, olamam ki ben.