Dört bir yanda aradım durdum hep kendimi,
Ne bir murat alabildim ne de dindirdim derdimi.
Meğer ne derdin kıymeti varmış ne de kederin;
Geç de olsa anladım: Vade bitti, Emr-i Hak vakti geldi.
Şan-u Cihan eylemiş etrafına
Kim gelir de katlanır bu dünyanın kahrına
Ne can dindirir acısını ne canan
Bir keder düşerse aşığın ataşına.
Gönül meyleder olmaz sevdaya
Bu derde yürek nasıl dayana
Çekmeyen bilmez kederini
Nasıl meftun olmayasın gözü ela kaşı yay'a
Geldiler sırayla, sordular benden,
Bir cevap çıkmadı ruhtan ve tenden.
Ne sebep bellidir ne dert aşikar,
Bir isimsiz bulut çökmüş sinemden.
Bıraktım dünyaya ait ne varsa,
Yıllarca dünyayı sırtımda taşıdım yük oldu,
Mal kazandım dert, insana güvendim hüzün oldu.
Eşikte buldum huzuru, bitti dünya kavgası;
Fani olan ne varsa sahibine teslim oldu.
Zaman ne çabuk geçiyor, yoksa vakit mi geldi?
Dün otuz yaşındaydım, şimdi oldum elli.
Bir gün yüzü göremedik şu ahir zamanda.
Üç günlük dünya, yarını görür müyüz? Ne belli!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!