Sensiz geçen yirmiikinci günüm.
Bak ben bile kuzu gibi oldum,
Sesimi bile çikaramiyorum,
Neden mi?
Seni kaybetmekten çok korkuyorum,
Hergün ayni sey,
Sensiz geçen onüçüncü günüm.
Yikildim,
Çok yorgunum.
Günlerdir uykusuz,
Uykuya daldimi,
Hep ayni rüya,
Yalnizligimi unuttugumu hissediyorum,
Nekadarda kendimi yalnizda görsem.
Özlemimi unuttugumu görebiliyorum,
Nekadarda kendimi hasretlerlede gömsem.
Ben yolunu kaybetmis gurbet yolcusuydum,
Sagdan sola atlarim,
Inan birgün çok kötü patlarim,
Sen kendini ne sanarsin,
Ben volkan gibi tasarim.
Sen kimsin,
Bir insan,
Kahramandir türk milleti,
Öldürür insani nefret illeti,
Güçlüdür iman nefesi,
Daglardan duyulur müslümanin sesi.
Her adimda inletir yerleri,
Yikilmis bir beden, artik kimse yikamaz,
Bikmis bir ruh, artik kimse yildiramaz.
Bu hayati ben seçtim, ben yasiyorum,
Kimse beni bu yolumdan alamaz.
Zaman gelsin, azrail kapima dayansin,
Firtina sessiz eser'mi hiç,
Ya islatmayan yagmur?
Günes isik saçmadan olur'mu?
Söyle yar bu yürek, sensiz yasar'mi?
Aysiz bir gece olur’mu hiç,
Hayatimi hep sevmelerle geçirdim,
Elime ne geçti bugüne kadar,
Yalnizlik,
Mutsuzluk,
Göz yasi,
Ve hep aci.
Son damla,
Göz yasim akti,
Hiç durmadan,
Kalbim kanadi,
Hiç yara tutmadan,
Artik bu son damla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!