Sensizlik,
Nedir bilemiyordum.
Sensizlik bir ölüm yoluymus.
Anladim,
Ama çok geç,
Sen gittin de kiymetini bildim,
Bir mart ayi ve buraya kis geldi,
Sessiz geceye kár geldi,
Yár gelmedi.
Oysa aldanmi'sim seviyorum diyen diline,
Dogru konusmadi, hep yalan söyledi.
Oldugundan fazla deger verdim, yanlistim,
Sonsuzluga adim ettim sana ilk baktigimda,
Oysa seni seviyormusum, varmissin kanimda,
Sen gül bahçemin en güzeli olmalisin,
Gel diyorum, durma, bana kosmalisin.
Sen beni yeter'ki sev, ölümüne seninim,
Bir anda olan oldu, ne oldu diye sorma,
Ben bile anlamadin, sen beynini yorma.
Solugumu kestim, gölgem gecede,
Ismini haykirdim, inan her hecede.
Bir cevap bile veremezsin,
Sensiz geçen yirmiikinci günüm.
Bak ben bile kuzu gibi oldum,
Sesimi bile çikaramiyorum,
Neden mi?
Seni kaybetmekten çok korkuyorum,
Hergün ayni sey,
Sensiz geçen onüçüncü günüm.
Yikildim,
Çok yorgunum.
Günlerdir uykusuz,
Uykuya daldimi,
Hep ayni rüya,
Yalnizligimi unuttugumu hissediyorum,
Nekadarda kendimi yalnizda görsem.
Özlemimi unuttugumu görebiliyorum,
Nekadarda kendimi hasretlerlede gömsem.
Ben yolunu kaybetmis gurbet yolcusuydum,
Sagdan sola atlarim,
Inan birgün çok kötü patlarim,
Sen kendini ne sanarsin,
Ben volkan gibi tasarim.
Sen kimsin,
Bir insan,
Kahramandir türk milleti,
Öldürür insani nefret illeti,
Güçlüdür iman nefesi,
Daglardan duyulur müslümanin sesi.
Her adimda inletir yerleri,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!