dut ağaçlarının gölgesidir şimdi yalnızlığım!
gel otur biraz cırcır böceklerinin sesinde.
üflesin boynuna rüzgar tılsımlı nefesini
ben ki diyemem, anlatamam, bilirsin.
kırıp açamam ruhumun kafesini!
otur, soluklan biraz
ellerin dokunsun sessizliğime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta