1959 Antalya/ Hasgebe doğumluyum. Evliyim, Can Özgün adında bir oğlum var.
Morca dergisinin yazı kurulunda bulundum. Bir süre de yayın yönetmenliğini yaptım. ANSAN (Antalya Sanatçılar Derneği) ve Ankara Edebiyatçılar Derneği üyesiyim.
K.T.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, İktisat bölümündeki öğrenimim yarım kaldı.
Akdeniz Kitapevi’nin yayımladığı, Antalya’dan Şiirler adlı antolojide yer aldım.
Şiirlerim; İnsan, Morca, Yeni Biçem, Pencere, Şiirlik, Poetekus, Fayton, Kıyı, Karşı Edebiyat vb dergilerde yayımlandı.
Kedi Şiir Kitaplığı’ndan çıkan Hareli Yazlar adlı kitabım, 1979-’94 yılları arasında yazdığım şiirlerden bir seçmedir.
İhsan Işık’ın hazırladığı, Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi’ne girdim.
Emekliyim.
Yeni çalışmalarımı, Ela Şiirler adlı bir dosyada topluyorum.
Eserleri
Hareli Yazlar (Şiir Kitabı)
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!