Bin ana değecek o an
Kapını çaldığı zaman
Anlayacaksın o da yalan
Ağlayacaksın hiç susmadan
Ve yakarışlar saracak semayı
Gideceksin demek
Git
Ama arkanda ne bıraktığını bil de git
Ardında kurumuş bir pınar
Susuz bir ağaç
Gözümü yumdum karanlığa
Sessizliği dinledim sensiz zamanlarda
Yalnızlık alıştırmaları yaptım odamda
Kendime sözler verdim dönmemecesine
Hayatımla barıştım küsmemecesine
Sana bu kadar yakınken
Bana bu kadar uzak olman
İşte beni kahreden dram
Ve sen bu drama başkahraman
Sen sevme bakalım
Yok oldu
Dünüm...
Bugünüm...
Yarınım...
Harabe şimdi sensiz vatanım
Göz yaşı dökenlerim kalmadı
Beni anlamaya çalışmasan diyorum
Kapılmışım rüzgarına
Bir o yana savruluyorum
Bir bu yana
Duracak bir mekanım yok
Duraksayacak zamanım yok
Oysa tüm kelime hazinemi ayaklarına sermiştim
Seni düşlemediğim tek şiirim bile yoktu
Hep ikimiz olurduk başröllerde
Hep mutlu sonla bitirirdim hikayemizi
Ayrılık şarkılarının yakasına yapışırdım
Minik ayaklarımla nasıl kaçabilirim ki savaştan
Ellerim çok küçük
Dualarıma yetmiyor
Engel olamıyorum bunca acıya
Savaşın barışa hasret yetimiyim
Belki ilk değilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!