Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

İnsan oğlu riyakardır kimse bilmez aslını,
Seviyorum deyip de güvenmeyenden sakın aşkını.
İstediğini elde edene kadar herkes iyi unutma,
Boşluğa düşüp, güzel bir söze aldanıp kanma.
Yağmurdan kaçıyorum derken, doluya tutulma,
İnsan var insan ki çiğ süt emmiş aklından çıkartma,

Dik bir yokuşun iki ayrı ucu,
Gökyüzü altında iki yabancı.
Gözlerin bir deniz, bende damla su,
Aynı rüzgâr eser, neye yarar ki?
​
​Senin güneşin parlak, benimki loş,

Dikenli yollarda yorma kendini,
Gülün nazı değil, papatya yeter.
Giyinmiş o beyaz safi rengini,
Bahar düşü değil, papatya yeter.

Güneşten süzülmüş halis sarısı,

Kalmadı bu zamanda hiç bir sözde doğruluk payı,
İman edip inandığım Allah bir, gerisi yalan…
Sap ile saman.gibi, harmanladılar, heves ile sevdayı,
Bu zaman da ürkek yüreklerde aşka yer kalmadı dilan…

Kötü gider iyi gelir, lakin zamansız,

Dile düşen her kelamın başıdır,
Müminin zırhı, gözünün yaşıdır.
Maşallah dedikçe gönül ışıtır,
Karanlığı boğar nuru gardaşım.

Toprak bereketli, başaklar sarı,

Kök salsın yüreğine sevgi ağacı
Güzel sevmektir her derdin ilacı
Şüpheler acabalar olur yürekte sancı
Ruhuna kurt düşürüp öldürme Dilek..!

Nefesinle can ver şiire de benzi solmasın

Olur ya ameliyat masasında kalırsam
Kimse, elden utanma belasına ağlamasın
Allah biliyor , kimse yalandan çok severdik demesin
Ben sizun her derdinize derman olmaya çalıstıkca
Koruyup kollayıp kötü gününüzde size koştukca
Maddi manevi canımla yanınızda oldukça

Dili dua, eli talan,
Dini kendine kalkan yapan.
Ruhun zift, özün yalan,
Vebalinden korkmaz yobaz.

Sakal boyu iman ölçer,

Dilimden adını düşürdüm artık
Ben seni kendimle bile konuşmuyorum
Yüreğim bu aşka olsa da tanık
Ben seni kendimle bile konuşmuyorum
Q
Kimseler duymasın, bilmesin diye

Dilime yüreğime bulaşınca aşk,
Şiirlere sığınırım hece dizerek...

​Gözlerimden süzülür adın,
Sessiz harflerle anarım her defa.
Sanki bir nehir yatağıdır sevdan,