Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Sessiz bahçelerin nazlı gelini Manolya,
Beyaz bir düş, baharın ilk fısıltısı.
Ağır ağır aralar narin yelpazesini,
Gizler içinde nice sevda gülüşü.

Yaprakları kadife, duruşu asil Manolya,

Ardını dönüp,
Sessizce bir gidişi vardı,
Havada kaldı dur gitme deyişim
Ruhumun en derin yerinden
Ta yüreğimden yaraladı beni.
Kendime bile bir yabancıydım,

Sessizce süzülür, kimsesiz bir gölge gibi,
Karanlık gölgesi, sanki bir kuyu dibi.
Herkes ondan kaçar, sanki günahın o sahibi,
Oysa o da bir sevgiye muhtaç, her çocuk gibi.

Görünmeyen elleri titrer bir cana değerken,

Sessiz bir feryattır bu, zamanın dibinde yatan,
Gerçek elbet sığmıyor, şu karanlık sulara.
Bir yanda Gülistan’dır, yüreklerde kanayan,
Bir yanda lider düştü, karlı, puslu dağlara.

Barajın ortasında, sırlar düğüm bağlamış,

​(KADIN):
Rüzgârlar omuzlar mı bu dilsiz yükü?
Taşır mı ufuktan ufuğa, yedi iklim dört bucağa;
Yüreğimin surlarını zorlayan bu devasa sızıyı?
​(ADAM):
Rüzgâr yorulmaz, mülküdür sadakat;

Evet, bazı sessizlikler, mezar taşından daha ağırdır...
Çünkü mezar taşı,
Sadece bir bedenin sustuğunu söyler.
Oysa bazı sessizlikler,
Bir umudun, bir hayalin,
Bir sevdanın ve bir ömrün,

​(Kadın):
Nedir bu gözündeki, tarifi imkansız keder?
Söyle ey dertli gönül, bu yol nereye gider?
Bir isim fısılda ki, dert ortağın olayım,
Sessizlik her geçen gün, ruhu esir eder.
​Q

Sev beni adam
belki tekleyen kalbine iyi gelirim
belki yıpranmışlığına derman olurum
Ben küçüğüm, sev beni diyemem, utanırım
Gözlerimle halimle tavrımla anlatırım
Sev beni adam

Sevgi bazen susmak, en derinlerde,
O mutlu olsun diye, her bir öğünde.
Kendi ağrını saklayıp, gülüşlerinde;
Başkasına hayat olmaktır sevda.

Soğan dokunsa da, kalp hiç kırılmaz,

Neden her şair sancı çeker,
Bir cümle yazmak için.
Harf harf , hece hece niye haykırır?
Bir kaç mısra dizmek için.
Sevgiliye yazılır en güzel şiirler,
Sevdiğini sevdiğine anlatmak için.