Gönül kapısı, bir kilit.
Zorlanmaz ki bu denli.
Kimsenin kalbine, zorla girmem.
Seviyorsa, kapı açılır kendiliğinden...
Her sevgi bir tohum, emekle büyür.
Gönül kapısını sürgüledim ben,
Soğuk sananlara cevabım budur.
Yarı yolda kalan yorgun bedenden,
Emanet bir güven beklemek zordur.
Çabanın hükmü yok, vefa silinmiş,
Gönül kapısını çalmayı bil de,
Bir tatlı huzura erilsin yeter.
Lüzumsuz sözleri tutmalı dilde,
Kalbe ince yollar serilsin yeter.
Yıkmak kolay iştir, yapmaksa emek,
Gönül kırmak, Kâbe yıkmak gibidir,
Bilmez misin, vebali var, ahı var.
Sevenin gözyaşı sanki nehirdir,
Her damlasında bin bir eyvahı var.
Omuzda yük olur, kalpte bir sızı,
Gönüller birleşir, silinir keder,
Bu hasret, bu kavga elbet bir biter.
Karanlık dağılır, karanlık gider,
Güneşle uyanır şafak inşallah.
Silinir dillerden nefretin izi,
Derdimi seviyorum istemem hekim
Aşkıma müebbet im gerekmez hüküm
Sevmek suçsa eğer sevdam da hâkim
Aşk urbasını gönüllü giydim ben...
Sevdam benim dönüşü olmayan yöndü
Gönüllü Hüküm
Gönlümde açılmış derin bir yara,
Adınla sızlayan, tarifsiz bir iz.
Büyük bir fırtınanın tam ortasında,
Seninle olmak, tek sığınağım, çaresiz.
Gönül pazarında tezgah kurmadım,
Eğriye bakıp da hayal kurmadım.
Gidene "kal" diye hesap sormadım,
Ben sizin bildiğiniz kuldan değilim.
Q
Yüzünüze gülüp arkadan yermem,
Söz
Gönül penceremi açtım rüzgara,
Yüreğim sızılar düştü yaraya.
Dert anlatıp düştüm ah u zarara,
Gönül penceresinden bakınca öte,
Parti bir araçtır, amaç memleket.
Düşersek eğer biz nefretle kine,
Zarar görür vallahi bu güzel millet.
Körleşmiş bakışlar gerçeği görmez,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!