Osman Boyraz’a
Gardaş adı Osman, yiğitlerin yurdundan,
Sivas’ın soğuğunda pişmiş adam.
Tırnaklarıyla kurmuş ömrünü,
Alın teriyle yazmış her gününü.
Ömür dediğin nedir ki
Bi bulut misali gelir geçer
Bir sis misali çöker çıkar
Bir Kar misali yağar erir
Bir insan doğar ölür
Savaş'ın Çocukları
Bir ses yükselir Ege sahillerinden,
Ayırdınız dedi, beni Annemden.
Topraktan önce denize gömüldüm,
Zavallı babamın, kayıverdim ellerinden.
Selim Paşa
Uzaklarda, Kanada’nın soğuk rüzgârlarında,
Bir yürek atar memleket kokan dualarla.
Adı Selim Paşa, sözü ağır, kalbi temiz,
Ailesine bağlı, saygıyı bilen adamlarla.
Sözünden bellidir, adam olmazsın,
Hainsin, gönülde yerin olmazsın.
Yetim hakkı yersin, rahat bulmazsın,
Kul hakkı yiyenin yüzü gülmez ki!
Sokaktaki halkın derdini bilmez,
Hayat bilgisi ders gibi,
Yaşam her gün biraz daha ağır.
Sükûnet arar insanın ruhu,
Dengeli bir hayat ne kadar zor.
Sivaslı Bir Yürek
Ben Sivaslıyım,
Ayazında piştim ben bu toprağın,
Gürün ün rüzgârı vurdu yüzüme
Yiğitliği öğretti dağların.
Çirin yüzü ahmak gözü dikilmiş özü
Yine çöktü memlekete sahte yüz
Yalan dolan hep hikaye atandan kalan
Ruhsuz yüzü memleketi içerden yakan
Ah bir görse bir anlasa maske düşse
Gün ola harman uyana insanlık
Ey insan
Başta dürüst ol
Her şeye karşı hatta ,hatta
Hayvana da karşı dürüst ol.
Hiç bir kapıyı kapatma insanoğluna insansa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!