Orta doğuda insan hakları
Akan kanları, damlayarak yerlere.
Koşuyordu bir anne, Çocukların olduğu yere.
Birden düştü bir kuş gibi,
Kanadından vurulmuş gibi.
Sabah erken işine gider
Öğle vakti aş ister
Krizlere alışkandır
Her beş yılda
Öylede gider böylede gider
Yaşa yaşadıkça görüyorsun gerçeği
Gerçek hayatta çekilen çileyi
Çile çeken el,etek öpen tak ki ye yi
Takki ye ci lik yaşam biçimi oldu ülkemde
Ülkesini sevenler her gün işkence her gün bir çile
Sevmek suç oldu sevilmek ihanet
Para,para insanlığı ettik biçare.
Para bu dünyada bir amaç
Amacı dışında kullanan oluyor kalpleri taş.
Para adamı adam yapmaz adam ola.
Düzen devir devam ettikçe bir ihtiyaç
Hiç hayatında parasız kaldınımı.
İnsan kalmalıdır parasız yaşadığı sürece bir kere
Yaşam,hayat nedir o zaman anlarsın
Parasız kaldım ben bugün yine
İnsanoğlu doymak nedir?
Osman Boyraz’a
Gardaş adı Osman, yiğitlerin yurdundan,
Sivas’ın soğuğunda pişmiş adam.
Tırnaklarıyla kurmuş ömrünü,
Alın teriyle yazmış her gününü.
Ömür dediğin nedir ki
Bi bulut misali gelir geçer
Bir sis misali çöker çıkar
Bir Kar misali yağar erir
Bir insan doğar ölür
Ne ekersen onu biçersin bu dünyadan
Ne satarsan onu alırsın bol keseli handan
Ne dikersen onu budarsın yeşermiş daldan
Ne duyarsan onu söylersin iki dudaktan
Ne anlarsan onu anlatırsın sokaktan
Ne görürsen onu istersin kara topraktan
Zaman ne dir bilir misin
Vaktin değerini hiç bilmezsin.
Günler geçer hissetmezsin.
Öldürdün zamanı rezil hane
O güzelim işini bırakıp da.
Sabahın yorgun sessizliğinde.
Başlar yeni bir gün.
Kimi aydınlık yola.
Kiminin de yolu belli değil.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!