Kabul buyurursan sanadır sözüm
Hayatına huzur vermeye geldim
Eğer istiyorsan hasrete çözüm
Ömrümü yoluna sermeye geldim
Yağmurlu bir havaydı fazla soğuk ve ayaz
Maziyi hatırladım film gibi siyah beyaz
Gururuma yenilip etmedim bir tek niyaz
Gidişinin ardından kalakaldım öylece
Çift kişilik hayallerimle
Geldiğim bu şehirden
Tek başıma dönüyorum.
Hiç iyi değil vaziyetim,
Gözlerini görüyorum
Otobüsün nemli camında.
Kendi kendime yeter yüreğimdeki acım
Yaşattığın çileden bık da git ne olursun
Sanma ki bundan böyle selamına muhtacım
Veda bile etmeden çık da git ne olursun
Gittiğin günden beri yokuş ettin düzümü
Hüzünlere açılan yola döndü bu gönlüm
Çıkmaza girdi her iş bulamadım çözümü
Rüzgarlarda savrulan küle döndü bu gönlüm
Her gönül ilişkisi değilmiş kayda değer
Yalanla meşkur olmak daha eftalmiş meğer
Birer birer gittiler kimi sevdiysem eğer
Zamanla kalp dergâhım aşkla arayı açtı
Şu gönül sofrasından her gelen doyup kaçtı
İlk nefesle birlikte başladı hayat kavgam
Daha körpecik yaşta tutuştu yakama gam
Mutluluk uzaklaştı hüzne vuramadım gem
----Çaresizlik önümde oldu aşılmaz duvar
----Doğduğum günden beri gözlerimde hüzün var
Çarptı yüreğimi zayıf yerinden
İşledi kalbime hem de derinden
Aniden beynime vurdu serinden
Beni hülyalara saldı gözlerin
Görür görmez beni hastası etti
Onulmaz derdime deva gözlerin
Hazzına ermeye bir bakış yetti
Hayatın rengine reva gözlerin
Kul vafasız olunca alnına mı yazıyor?
Yine yanıldım işte bir yara da o açtı
İçimde bir boşluk var yanağımdan sızıyor
Hayır ağlamıyorum, gözüme hasret kaçtı
Kalbim aradığını ne yazık ki bulmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!