Falımda çıkmıştı ya hani ismin o gün, hatırlıyor musun?
İşte o andı kaderlerimizin bize iliştirildiği.
Gece ve gündüz, mahkum olmuştuk alnımıza yazılanlara,
En sıcak yazlara, en soğuk kışlara, en ılık hazanlara.
Nasıl karşı dururduk ki kalplerimize fısıldananlara...
Çok çok seneler öncesiydi, denizin kıyısında bir krallık vardı.
Orada, denizin kıyısındaki o ülkede genç bir kız yaşardı.
Belki sizlerden bazıları bilirdi onu, Annabel Lee ismiyle;
Yaşardı sadece beni sevmek ve bence sevilmek düşüncesiyle.
Ben bir çocuktum o da öyle, bu denizin kıyısındaki krallıkta.
Günler artık daha kısa; daha geç doğuyor güneş, erken batıyor.
Geceler bitmek bilmiyor, karanlıklar alabildiğine uzuyor.
Yavaşça geçiyor mevsim. Artık serin yağmurlar başlamak üzere.
Islak kokusu geliyor, uzaklarda kara toprağın bir yerlerde.
Ardına kadar açıktı... Kapım bekledi, duacı oldu gelmene.
Wet afternoons of London,
Today rain, tomorrow rain.
Souls weary from the lack of sun,
Living without light; finding no peace but strain.
Longing... To a wholly foreign place in the autumn of difficult lives.
If not to take root, at least the time to decide arrives.
Önce bir kıvılcım düştü; yavaş yavaş büyüdü şarkıdaki gibi.
Tutuşturdu kuru otu; yayıldı alev sağa sola ok misali.
Karardı yerdeki toprak; kömür oldu çalıların gövdeleri hep.
Mangal yapma hevesiydi böylesi felaketin doğuşuna sebep.
Kara dumanlar yükseldi; bükülüp kıvrılarak semaya uzandı.
Erken vaktiydi ılıkça bir sabahın, denize yüzmeye gitmiştim.
Güneş gözümü alarak yansırken, berrak ve serin suya girmiştim.
Yüzerek yavaş yavaş ve sakince, suyun tadını çıkarıyordum.
Bana hediye edilmiş hayatın, bencilce zevkine varıyordum.
Gözüm takıldı istemeden iki kadına, duyunca seslerini.
Seneler su gibi akıp geçti ömrümüzde.
Dost kaldık, hiç bahsetmedik aşktan sözümüzde.
Yalnızlıklar yer ediyor şimdi yüzümüzde.
Saçların siyahı görünmüyor beyazlardan
Keşke bir sevgili olsaydık, ah, en başından.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!