Sırf yaşamak adına yaşanılan hayatlara…
__Derin sancıların sabahını,
Kırlangıç sesinde öğüttün.
__Akşamlarında sessizliğin, sesine düşmüşken
Sensizlikten ölürken ben her gece üst üste
Kapımı çalan olmadı
Hiçbir zaman hiç kimse…
Sen yokken:
Yalnızlığın gölgesinde,
En tenha yerindeyim.
Bir gün olur ya,
Belki düşlerinin kıyısında
Sessiz bir gülücük takılır dudaklarına;
Ellerimde çığlık bir gece, biraz yıldız
O kadar yalan ki bazen yaşadığımız
Yandığımız kavgalaştığımız bu hayat
Kırmızı bir yalan gibi dibe vurur öfkemiz.
Özgürlüğü tadamadım ben,
Kaybolan düşlerimin çözümü yok ya da şu aralar öyle hissediyorum.İnsanların ne yaptıkları da umurumda değil olası ihtimallerle yola çıkmadım hiçbir zaman kör kütük aşık oldum ama eğilmedim ve yüksünmedim sevdamın diretmişliğinden şimdi bunları neden yazdım bilmiyorum en iyisi s....etmek..
Sabahsız bir melodi,
Akşamı ziyan.
Hüzne tohum eken bir traktör,
Hasatsız boş ve umutsuz.
Kalıp öylece yol üstünde
Arkasından bakmak,
Tamda baharında diye başlar şiir
Şiir ki kederinden kâğıda ağlamaklı
Vuslatlar hüzünler ne kadar hicran varsa işte
Kalem şiire şiir kâğıda Dökülürken
Şair yontar yüreğini bir açacağa
Sana susuşmuş bir gece
Teninde kırılgan bakışımı
Hüzne telaşlı bir sevda bırakıyorum
Sana seni bırakıyorum bende olan
Yalnızlığına yalnız bir adım
Kaç mevsimde yaprak dökerse ağaçlar
O…radan zulmün sesi geliyor
R…ahatsız ediyor yürekleri
T…arihe vahşet kusuluyor
A…rarda katliam diziliyor sıraya
D…oğru diyor; bu olanlara bir köpeğin sahibi!
O…radan zulmün sesi geliyor
Bir çok sokaktan geçmiş ve her kaldırımda biraz duraksamıştım aklımdan geçenlerle yoğunlaşıp iradesizce ne düşündüğümü kendime anlatmaya çalışıyordum ve yorgunluktan geberebilirdim....




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!