Hiç solar mı gül açmadan
Sevdaya ışık saçmadan
Dalımdan düştüm uçmadan
Soysuzların yüzünden yar
Zalimlerin yüzünden yar
Uyan ki arkadaş, kendilerince
Hesabı kitabı tutturanlar var
Bizlere vaciptir diyerek, dince
Yalanı dolanı yutturanlar var
Kırdıra kırdıra canla, canları
Yalvarıp dursanda ben artık seni
Bir daha kapımdan içeri sokmam
Ellerin sözüyle yaktın ya beni
Aşkından ölsem de yüzüne bakmam
Böyle bir sevdayı koyup gittin sen
Sevdiğim biz bu gün derine dalıp
Kolaçan ederek bütün dünleri
Dönüşü olmayan kararlar alıp
Yok saysak olmaz mı kötü günleri
Sele, yele, dağa, taşa
Neye yarar olsan paşa
Geldiğinde ecel başa
Yolda ışık görünür mü
Bu nasıl bir sevdadır ki
Yol da, yolu arıyorum
Her adımda bir çıkılmaz
Karanlığa varıyorum
Kında kılıç olsa bile
Can gönüle tam dolandır
Bilmez misin iki gözüm
Yol yolcuya yar olandır
Yola çıktım boranda
Bir çekilmez zor an da
Görende yok soran da
Yorgunum yorgunum
Düşlerimin inadına yokluğa revan hayat
Bu yaralı ömrü bana dayat bakalım dayat
Sen beni bu dertlerin yabancısı mı sandın
Neyin eksilirdi ki az beni anlasaydın
Sende sanıyorsun ki her acı beni seçer
Benim için bu günler vız gelir tırıs geçer
Üzülmenin yeri değil
Gül eylen gönül gül eylen
Ne boyun bük ne de eğil
Gül eylen gönül gül eylen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!