Ne hakkın var söz atmaya ataya
İtler ürür kervan yürür şerefsiz
İnsan olan düşmez böyle hataya
İtler ürür kervan yürür şerefsiz
Bu topraklar nasıl vatan oldu bak
Yine hasret rüzgârı beni dağlara saldı
İçimde ki renklerin hepsini bir bir aldı
Her şeyimi kaybettim, bende yalnız ben kaldı
...Sabır desem olmadı, çile kabım dolmadı
Bir zaman seni sevmek benim özel işimdi
Sen bana hangi yüzle sitem edersin şimdi
Vedasız eyvallahsız, vazgeçip giden kimdi
Nazar üstüne nazar, biterken azar azar
Ben benden vazgeçmişim, sen vazgeçsen ne yazar
Gönlümdeki sevda dağım
Özümdeki gülüm bağım
Ha yaşlı ha gençlik çağım
Sen olmazsan neye yarar
Bu gidişle bende hüsran bitmez ki
Sen dedikçe bu dert sana yetmez ki
Hangi insan buna isyan etmez ki
Sen olsaydın ne yapardın vicdansız
Dolanırım dilden dile
Bu nasıl dert nasıl çile
Ömür ne ki, bir bile
Sen sevmeye değmezmişsin
Bakma öyle saf saf bana, seni iyi tanıyorum
Sen sanma ki saflığına, güveniyor kanıyorum
Ne zaman sana inansam, ciğerimden yanıyorum
Ben halbuki bir zamanlar senin için ölüyordum
Seni bir gün görmeyince güller gibi soluyordum
Gözlerim yollarda kulağım seste
Tutulmuş gibiyim sınava, teste
İnleyip dururum her bir nefeste
Ne yaman bir dertmiş sensiz yaşamak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!