Oturdum bir sırtta köyüme varıp
Köyüm bana baktı bende köyüme
Saatler boyunca yar garip garip
Köyüm bana baktı bende köyüme
Bre gönlüm kalmak ne ki bir dağda
Gonca gonca açılsanda her bağda
Bundan böyle bu günlerde bu çağda
Sen sen ol da canı cana kul etme
Arılara kızıp da
Bala darılma bala
Gölgesinde sızıp da
Dala darılma dala
Ne kadar dert varsa buldum barıştım
Düşmanı dost bildim dostla yarıştım
Benimde şu yüzüm gülecek derken
Baharı görmeden kışa karıştım
Ne kadar da fazlaymış bu aşka husumetin
Bu nasıl bir ateş ki, volkandan da beterdi
Neyini hak ettim ki ben böyle musibetin
Kalbimi yakmak için kıvılcım da yeterdi
Kırıp şükür zincirini, bir başıma dağlarda
İsyanımın bayrağını çekiyorsam sana ne
Günden güne içlendikçe, hazan değmiş bağlarda
Gül dibine gözyaşımı döküyorsam sana ne
Gülüm gülüm döküyorsam sana ne
Can ellerle bir tutulmaz
Her yerde her söz yutulmaz
Senin bana yaptıkların
Kolay kolay unutulmaz
Ayrılış halimi gülden, gülümden
Kurbanı olduğum serhat ilimden
Sazımdan, telimden kendi dilimden
Siz benim yerime konuşun dağlar
Bir sözle özümü bala banmıştım
Bülbüle inanıp güle kanmıştım
Zamanla bu hasret biter sanmıştım
Korktuğum başıma geldi sonunda
Gülmek varken günden güne
Bakıp boşa geçen düne
Seni bana ölümüne
Bağlamandan korkuyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!