Kime ne diyeyim ki kurayı çeken benim
Yas tutup karaları bağlamak cana düştü
Bu hasret tarlasına bu derdi eken benim
Yaşarken gülmek sana, ağlamak bana düştü
Yıllarca ben sensiz kaldıktan sonra
Bağım olsan gülüm olsan ne yazar
Beni zor yollara saldıktan sonra
Sahram olsan çölüm olsan ne yazar
Bitmeyen yolculuktur
Benimkisi bitmeyen
Ona göre takıl bana takılacaksan
Ölmekte var ölememekte
Vedaların sağlam olsun
Dönmekte var dönememekte
Yıllardır boş yere sevmişim onu
Hesaba katmadan gittiği yönü
Başından belliymiş bu aşkın sonu
Beni ateşlere attı kitapsız
Yaşıyorsan aşkla yaşa
Dal üstünde solma gönü
Toprakta gül olmak varken
Ateşte kül olma gönül
Kapı kapı sürünsen de
Ağzın nehir dilin zehir
Dağıtırsın sanki mehir
Ne köy koydun ne de şehir
Ayıp be adamım ayıp
Öyle bir zamandan geçiyoruz ki
Çalanlar da aynı çalmayanlar da
Günahın neyini seçiyoruz ki
Alanlarda aynı almayanlar da
Bir bilsen ne zordayım
Ayrıldık ayrılalı
Kül içinde kordayım
Ayrıldık ayrılalı
Ne bedenim ne canım
Alnındaki kara yazı gitmese de hoşuna
Sineye çek yetmese de ömrün hayat koşuna
Kahrolası bu ayrılık deme kızıp boşuna
Ayrılığın acısını nerden bilsin ayrılık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!