Sabrım tükeniyor umut gelmezde
Aklım rehin kalmış hatır bilmezde
Ne canda derman var ne de fer gözde
Savrulur giderim sonsuza doğru
Sağım solum dolu gül dikeniğle
Düşünce aşkın narına
Umudum bitti yarına
El alemin yararına
Tüm alevler sarar beni
Hey gidi dünya hey gidi
Bu yazıda tükendi mevsimin
Ömrümün kışına bir bahar kala
Milim milim uzaklaşırken güneş
Karanlık şafağımı oyalamanın peşinde hala
Çiçeğim, toprağım, tomurcuk yanım
Yollarda bıraktın beni sen beni
Bir daha sevmek mi tövbe ha tövbe
Bana bu yaptığın değil ki yeni
Bir daha sevmek, mi tövbe ha tövbe
Yıllarca yok yere büküp boynumu
Arzusu bu ise sonunda onun
Tutmayın tutmayın tutmayın gitsin
Belki de hayrı var ona bu sonun
Tutmayın tutmayın tutmayın gitsin
Bir zaman ben onu sanıyordum tek
Üç fidanla çiçek açan ömrümü
Renkten renge boyuyorum yıllardır
Dünya görsün diye yaslı gönlümü
Boydan boya soyuyorum yıllardır
Naaş yapıp korkuları urgansız
Eyer derdin bana acı vermekse
El bağının güllerini dermekse
İhanetle muradına ermekse
Ucu kesik bir kurşunla vur beni
Hançer olmaz, bulunsa da yanında
Bırak tutma başımı
Eğilirse eğilsin
Olmasan da fark etmez
Umurumda değilsin
Neyleyim ki ben seni
Unutmakla unutulmak bir mi ki
Gelmiş bana unutursun diyorsun
Bu sevdayla bu kalp bunu yer mi ki
Gelmiş bana unutursun diyorsun
Hangi çakmak tutuşur ki çakmadan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!