Kırmadıkça kırıldığını göreceksin sabrın taştığında
sende kırmak zorunda kalacaksın nasıl kırdığına
sende şaşıracaksın
İnsanlar seni yıllardır kırmıştırlar görmezlikten gelmişsindir
birlik beraberlik için sabretmişsindir fakat seni köşeye tam
sıkıştırdıklarında istemeyerek patlamışsındır işte o zaman
insanlar senden korkup kaçmıştırlar
Bu adama bir haller oldu değişti diyeceklerdir neden değiştiğini sormayacaklardır onlar hep kendilerine kul
ve köle aramaktadırlar sen köleliği ret ettiğinde ipler
kopacaktır
Sen son noktaya geldiğinde artık kimseyi takmayacaksın
onların seni takmadığını gördün ve bildin artık onlardan
bir hayır beklemeyeceksin
İnsanlardan hayır bekleme seni rahat bıraksınlar yeter
Rahat bırakmadıklarında gerekeni yap nasıl olsa
seni yaşarken binlerce kez öldürdüler
Sen ölümü öldürdüğün de korkacak bir şeyin kalmamıştır
Cehennemi ise sana bu mekanda dünyada yaşatmıştırlar sen saten cehennemdesin
ve hala o cehennemin içindesin gerçekten
dünyadan ayrıldığında cehennemden kurtulmuş
olacaksın müminlere dünyada yaşam hakkı yoktur
istesen de yaşatmazlar münkirler ile münafık takımları
İlyas Ateş
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 12:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!