Münevver Şenol Şiirleri - Şair Münevver ...

Es kaza basmaya gör birinin
Bam teline
Azraille kırkpınarda güreşsen
Neye yarar ki maazallah
Panter gibi tırnaklarını geçiriverir de
Canını yakar alim Allah

Canimmm, sensiz günler geçmez derdim
günler, aylar değil,bak yıllar geçti.
Nasıl dayandım sensizliğe?
Nasıl dayandın bensizliğe?
Şaşıyorum kendime,ama
bizi ayıranlar utanmadılar

Dün gece gözüme uyku girmedi
Döndüm o yana döndüm bu yana uyuyamadım
Koyunları kuzuları saydım ama nafile
Seninle geçen günlerimi
Hatırlamaya çalıştım
Sislerin ardından

Dün akşam düşündüm kendi kendime
Tek pehlivan benmiyim
Çıktım ortaya
Onca millet te ses yokken
Yaa müniş neyine güveniyorsun
Tamam haksızlığa tahammül edemiyorsun

Tanrım nedir bu insanların hali
Sanki her şeyi onlar biliyor
Hep onlar haklı hep onlar doğru
Belliki insanlardan çok darbe yemiş
Onun için insanlara güvenemiyor
Farkında olmadan oda etrafındakileri üzüyor

Kızmayın isyanıma dostlarım
ne olur
Bak gene yanlızım
Ben gene yarsızım
Elleri kollarında yar
Benim ise bir yanımda deniz

Telefonda -Aloo yarın sana geliyorum,diyen ses
Yıllardır görmediğim çocukluk arkadaşım
Cevriyenin,sesiydi
O an nasıl da mutlu oldum bilemezsiniz
Gerçi sık olmasa da arada sırada Alo,laşırdık
Ama bana kalmaya geleceğine inanamadım

Zararlı Tırtılsın Sen


Eğer gerçekten sevseydin beni

Ben de insan evladıyım herhalde

*Kezban Yenge**

Pusuya yatan tilki gibisin
dört gözün açık
Her lafa maydanoz olur
limon sıkarsın

Baharıma hazan düştü
Yazı görmedim
Pırangalar ayağımda
Sanki hükümlüyüm ben mutsuzluğa
Çürümeye terk edildiğim zindanlarda
Göğün mavisine hasret