MÜNEVVER'E
Ne zaman geçsem o tamamlanmamış
İnşaatın önünden irkilirim içim sızlar
Deli çocuk gözlerim senle dolar...
Onaltıncı kattan onaltı yaşında
Bir Münevver bırakır kendini boşluğa
Betona değil yüreklere çakılır
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta