MÜNEVVER'E
Ne zaman geçsem o tamamlanmamış
İnşaatın önünden irkilirim içim sızlar
Deli çocuk gözlerim senle dolar...
Onaltıncı kattan onaltı yaşında
Bir Münevver bırakır kendini boşluğa
Betona değil yüreklere çakılır
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta