Siyahlar içinde,
Gümüş bir kolye incecik belinde kemer...
Gözümü alsa da,
Ufkun berraklığını yine de görüyordum.
Birşeyler söylüyordun,
Saracak kadar yakındım, duymuyordum.
Uzaklardan bir beyit vuruyordu, gözüme:
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta