Münâcât Şiiri - Zehra Taş Laforgia

Zehra Taş Laforgia
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Münâcât

Senin ulu dağlarında
Münzevî bir koyunum
Yoktur cezbene müyesser
Tek bir hilem oyunum

Karnım tok, kanadım yok
Yükselemem semâya
Ahvâlim diyeceğim,
Varsın arş-ı alâya

Ben çayırın en düzünde,
Nimetine gark oldum
Semirdim ağırlaştım,
Gören göze fark oldum

Ne bilsindi hâlini,
Nefsi mutmain gâfil
Buldu intiha rehavet,
Çalınca Sur'u İsrafil

Birgün ikindi vakti,
Sarı bir çiçek yedim
Şu âhir ömürde bir ilk,
'Elhamdülillah' dedim

İş bu çiçek Yunus ile
Evvelden hemhâl olmuş,
Bencileyin âmâ iken,
Her zerre agâh olmuş

Dedi ki; Hoşbeş ettik,
O sordu, ben söyledim
Köklerim topraktadır,
Lâkin ben arşa yettim

Medet eyle ey hûda,
Lûtfuna eyle mazhâr
Bî-lisân bu dîvâne,
Edemez derdin izhâr

Ah ederim melerim,
Duyar mısın figânım
Ömrün son demindeyim,
Dindir zar-u efganım

Ayağım var, yol bilmem,
Bilsem de yoktur izân
Çobansız bu serserî,
Der Bağdat'a 'Bu Fîzan'

Nasıl bildiyse çiçek,
O yok imiş sen varsın
Bir göz kerem eyle ki,
Göreyim yanıma yarsın

Hızır'ı kat yanıma,
Kıptî yünüm eğersin
Harun etsin bir dua,
Acı sütüm ağarsın

Bahşedip 'kün' demezsen,
Varamam Vahdet Yurdu'na
Ya yatır İbrahim'in bıçağı altına,
Ya etimi aş eyle bir has kurduna.

Zehra Taş Laforgia
Kayıt Tarihi : 29.4.2021 00:12:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    Şiirinizi
    beğeni ile okudum

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)

Zehra Taş Laforgia