Bir kağıt, kalem, silgiden ibaretti yaşadığımız.
Sıralı......
Üç bilinmeyenli bir denklem gibi.
Görünmeyen köşelerde yazılmışsa da kader,
Bir okuyan çıkardı elbet.
Derin dehlizlerde kaybolsa da umut,
Zifiri, nemli odalarda çürüse de fikirler,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta