Mümin Düzgün Şiirleri - Şair Mümin Düzgün

30

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mümin Düzgün

Arayış ve kaçış

Bu şehrin zifiri karanlığında kayboluyor yalnızlığım,
Gün gibi aşikâr duruyor yanı başımda çaresizliğim.
Kulaklarımda gençlik yıllarımın sevda tınısı
Yüreğimde bir yığın kor ateş ve yanmışlığım

Devamını Oku
Mümin Düzgün

Yol yorgunu zamanlar devşirdim yokluğunda,
Kayıp kentlerin, izbe sokaklarında
Adını sayıklıyorum,
Adın bile yaşamama sebep
Bir nefes olup doluyor yokluğun içime
Her nefeste biraz daha sen oluyorum

Devamını Oku
Mümin Düzgün

(Van depreminde hayatlarını kaybeden öğretmenlerimize ithafen yazılmıştır.)
Uzak diyarlardan gelmişlerdi,
Uzaklara inat, yüreklerine komşu bildikleri bu şehre.
Yapacak çok işleri,
Büyük düşleri vardı.
Küçücük yüreklerin büyük kahramanlarıydı onlar…

Devamını Oku
Mümin Düzgün

Neden buruk bir tadı olur hatıraların?
Niçin yürek burkar, geçmişin yaşanmışlıkları?
Dünün götürdükleri midir aradıklarımız?
Yoksa bugünün getiremedikleri midir yitiklerimiz?

Mazi bir tebessüm şarkı tatında,

Devamını Oku
Mümin Düzgün

Hayallerim vardı yarınlara dair
Şimdi çok uzaklarda,
Sisli bulutların, yüce dağların ardında…
Kaybolmuş, yitik Atlantis misali.
Ne yeri, ne yönü belli…

Devamını Oku
Mümin Düzgün

Gün, gündüzü sırtlayıp
Geceye yürüyorken,
Hatıralar solmakta,
Kızıllığın koynunda.

Kaybolup zihnimde eşya,

Devamını Oku
Mümin Düzgün

YORGUN SEVDALAR

Yitirilmiş sevdalar yüklü yüreğim,
Istırabın acısını ayrılığın busesinden tattım.
Gidişinden bu yana kan kusar kalemim,
Martıların adına resmettim hayalini,

Devamını Oku
Mümin Düzgün

Gözlerin İstanbul gecesi
Ruhumu aydınlatan.
Toprağa susamış rahmet bulutu,
Sükûtun gizinde bir sır gözlerin.
Geceyi okşayan yağmur serinliği
Bir buse, titreyen şehrin ışıklarına…

Devamını Oku